cita2

salam...

baru2 ni family belah ayah saye ade buat gathering....makcik saye pon ceritalah harapan die nak anak2nya menjadi doktor seperti saya dan abang saya..die pon menyuarakan harapannya kepada anak2nya..."ibu nak semua anak2 ibu jadi coktor...nanti kite buatlah hospital pakai name abah."

begitulah harapan makcik saya. ini adalah respon daripada anak2 beliau:

ANAK PERTAMA :kakak x nak jadi doktor. kakak nak jadi cikgu je.

ANAK KEDUA : abang pon x nak jadi doktor.

ANAK KETIGA : ibu nak bukak hospital????waaa...besnyer....nanti adik nak drive ambulance. (si ibu punyelah bercita - cita tinggi nak bukak hospital, anaknye nak jadi driver ambulance jee...)

ANAK KEEMPAT : najlah nak jadi doktor gigi( inilah harapan ibu......)

itulah die harapan seorang ibu nak melihat anak2nya berjaye...tapi, itu adalah imaginasi kanak2 yang hanya fikir yang superficial sahaja...die melihat memandu ambulance sangat best sebab semua orang bagi laluan dan boleh buat aksi ketika drive ambulance tu...saye tergelak sampai x boleh berhenti bila makcik saya cerita.

begitu juga apabila saye bertanya kepada adik saya nak jadi ape mase besar nanti...adik saya menjawab nak jadi ikan paus....ikan paus??????entah ape imaginasi dia nak jadi ikan paus saye pon x tau...

dari kecil cita2 saye memang nak jadi doktor. lepas tu tukar nak jadi wartawan sebab boleh pergi luar negara. lepas tu, tukar nak jadi doktor pakar sakit puan, sebab boleh sambut baby, lepas tu, bila makcik saya jadi pakar psyciatry, saya pon nak jadi pakar psyciatry jugak sebab macam best pulak...kerja ikut waktu pejabat..kalau on call pon melalui telefon je...x payah temgok darah sangat...just, bagi nasihat je....sekarang....aim nak dapat ijazah dulu...cita2 nak jadi pakar psyciatry x tau laaa...sebab, bile belajar psyciatry.......agak bosan...

motor dan kereta

salam....

pada hari selasa yg lalu, saya dan kawan saye, pergi ke sekolah utk ambil sijil spm dengan menaiki KERETA...sedikit bangga di situ sebab ini adalah kali pertame saye membawa kereta sejak balik malaysia, dan kali ke-3 sejak saya dapat lesen...

fuhh, sejak lebih kurang setahun saye tidak membawa kereta, nak melintas jalan pon, ade laa 5 minit tunggu kat situ.....tunggu sampai betol2 x de kereta baru jalan...tu pon, kaki menggeletar x payah cakap laa....heartbeat.......maunye 100 kali per minit...dah pegang kaki tu suruh diam, die nak menggeletar jugak....aigoooo....nak buat camne...kalau kereta tu auto, maybe x macam tu kot...sebab kereta tu manual, tu yang saye susah nak bawak...saye belom pro lagi nak handle gear satu...selalu termati enjin...

tapi, kalau kereta mati senang je nak hidupkan...just pusing je kunci tu and tekan clutch..tapi, kalau motor mati tengah jalan....haaaaa...tu yang buat kaki menggeletar tu.....yang motor terberhenti pulak bile saye kene ambil adik saye tuisyen...ni lagi haru....al-maklumlah...motor tu dah lame x berjalan...tuan dan puan punye motor due2 ade kat mesir...bile tuannye balik, tu yang die liat sikit tu...

ayah saye dah pesan....motor tu, sekarang kalau nak start dah x boleh pakai tangan....tapi, kene pakai kaki...pastu kene panaskan enjin dulu...sebab bateri die dah habis...lepas tu ayah saye cakap, berlatih gune kaki..saye pon dengan rase ragu2nye menstart laa motor tu pakai kaki(x sangka boleh)..lepas tu, motor tu pon jalan...sampai je pejabat post, time nak melintas, banyak kereta plak...tu, yang enjin motor mati tu...start punye start pakai kaki dah x boleh dah, sebab kaki ni dah menggeletar pastu semua org tangok...eeee....budak ni x reti start moto pakai kaki...

saye pon pandang2 belakang, tengok ade kereta ke x, and undur laa motor tu parking kat pejabat post, mendail ayah saya dengan tangan yang terketar-ketar..."abah, cipak tersadai kat pejabat post, enjin mati"

akhirnye, ayah saye pon tukar laa bateri baru, sebab die tau anak gadis die yang lemah lembut ni x larat nak start motor pakai kaki...

ayah saye sebok suruh saye keluar jalan2 bawak kereta tu..saye je yang takot...orang lain, bapaknye asyik suruh duduk rumah sebab anaknye x tau diam...

lagi satu pesan ayah saya "anak abah semuanya kene pandai bawak motor dengan kereta, biar banyak kemahiran...kalau kereta, pakai kereta manual, sebab kereta auto semua orang boleh bawak" kami pon adik-beradik menjawab "baik abah". untuk anak lelaki mungkin xde masalah..tapi, untuk anak perempuan dia yang penakut ni....woooo...masalah besar woo...tu pon, mase ambik lesen motor dah accident.....lepas accident cool je....siap tanye lagi pakcik tu ok ke x...ayah sampai je.....waaaa....meraung kesakitan.......banjir tempat ambik lesen tu...

hahaha...itu lah die serba sedikit cerita saye pasal kenderaan....banyak betol dugaannye (mungkin untuk org lain, bende ni senang je)...tapi, bagi saye.....hanya saye yang tahu....sebab tu laa agaknye saye dicampak ke mesir untuk belajar erti "BERANI"

happy besde ibu

salam..

hepi besde ibu.....

walaupon kami hanye manyambut birthday kat kebun, ianye sangat memberi makne...sayelah yang telah merequest nak cheese cake secret recepi...sangat sedap...sebenarnye, saye terlupa nak wish birthday mak saye pada 5 july semalam...mase hari ahad tu dah ingat dah..bile tiba hari yang dinanti-nantikan, terlupe plak nak wish...ape daaa~~~~

akibat dari dah lame x buat aktiviti lasak, balik je kebun, satu badan sakit...dah lame x menebas semak2 kat kebun tu....ni juge adalah salah satu aktiviti keluarga belah ayah saye...sambil berkebun sambil tu laa kami berkelah...x kiralah cikgu ke, doktor ke, doctor to be ke, peguam ke, semuanye jadi same bile pakai baju buruk2 nak berkebun...ni lah die keistimewaan keluarga kami...

saye mesti akan merindui suasana keluarga ni bile balik mesir nanti...sementara berada di malaysia, marilah kite menghabiskan mase bersame hingga ke akhirnye...

wassalam...

alangkah in

salam...

alangkah indahnya hidup ini kalau hari2 macam ni....x payah fikir pasal case x siap....x payah fikir hari ni nak masak ape...x payah fikir nak pergi pasar...sangat bes...tapi, apelah ertinya hidup ini kalau xde pape nak ditergetkan...

hari2 rutin hidup saye(gaye macam dah lame je balik malaysia), bangun pagi lepas subuh, tolong mak buat sarapan(padahal hari2 tolong buat air je), lepas sarapan naik atas, on9, tengok fb, tengok kalau2 ade org update blog, dah habis semue, kalau ngantuk tido, kalau x ngantuk tengok tv...jetlag saye dah xde dah...

lidah saye masih belom dibiasekan lagi dengan makanan melayu..pelik...air pon rase tawar semacam...al-maklumlah....jus2 kat mesir semuenye pure...rase air sunkist tu pon sangat cair...

sejak balik malaysia, saye x pernah lagi menjejakkan kaki ke luar rumah...rase malas sangat...lagipon, masih belom confident nak naik motor..kereta x payah cakap laa...

sejak sebelom balik malaysia lagi, mak saye dah buat appointment dengan saye, tolong jadi cikgu tuisyen untuk adik bongsu saye...bile saye ajar die matematik, kalau xde calculator, lambat sangat nak mengira...saye teringat satu peristiwa dekat rumah saye, mase housemate saye, bella belikan kitorang barang dekat kedai runcit, lepas tu nak kira baki setiap sorang....yang peliknye, kami berenam nak kire tambah tolak pon susah...last2 amik hp nak kire bende kecik macam tu..

kalau rajin, hari ni nak pergi makan abc kat tonggak 10 dgn member2 sekolah...tu jelaa tempat yang kitorg ade....wyang xde..mid xde...ts xde....yg ade kassim, kfc, tonggak, kuala kurau...pusing2 tu jgak...x tau laa kalau ade restoran baru kat sg. besar ni yang saye xtau...